محمد جواد اکبرين akbarein@gmail.com (مفسر سیاسی و مذهبی در بیروت)
گاهي بيش از هميشه محتاج مقايسه ي خود با ديگران هستيم تا با مرور شباهت ها يا فاصله ها دريابيم که در کجا ايستاده ايم؟
چندي پيش در همايش "روزنامه نگاري در حصار" که به مناسبت سالروز ترور جبران تويني (سردبير روزنامه ي النهار) در بيروت - پايتخت آزادي مطبوعات در خاور ميانه - برگزار شد "صلاح الدين حافظ" دبير کل اتحاديه ي روزنامه نگاران عرب، از سقوط مطبوعات عربي خاورميانه در سراشيبي زوال و انحطاط خبر داد و ريشه هاي آن را چنين تحليل کرد:
1. فقر، جهل و بيسوادي و نيز مشکلات روزافزون اقتصادي نمي گذارند که مطبوعات در سبد خريد خانواده قرار گيرند.
2. وقتي همه ي روزنامه ها از ترس حاکميت، مثل هم بنويسند خواننده به بيش از يک روزنامه نياز ندارد چه رسد به اينکه همان يک روزنامه هم صرف نظر از نقد و تحليل، حتي نتواند به درستي اطلاع رساني کند.
3. دستگاه قضايي و حقوقي با صدها ماده ي قانوني به دولت اجازه مي دهد که مانع اطلاع رساني آزاد شود و قوانين نيز به نفع اراده ي حاکمه تفسير مي شود.
4. هزينه ي بالاي نشر از صنعت چاپ گرفته تا حقوق نويسندگان و عدم اطمينان به استمرار نشر، انگيزه ي علاقه مندان به کار مطبوعاتي را متزلزل کرده است.
5. حاکميت، مطبوعات و روزنامه نگاران را دشمنان جدي خود مي پندارد و نتيجه ي نقد قدرت، زندان و تبعيد است.
شباهت موجود ميان آنچه "حافظ" درباره ي مطبوعات عربي گفته است با آنچه بر مطبوعات ما مي گذرد نيازي به توضيح ندارد ؛ همه ي ناظران گزارش فوق اين روند را ناشي از غلبه ي "خودکامگي" و روشن ترين محصول آن يعني "ستيز با آگاهي و آزادي" مي دانند اما جالبتر است که همين واقعيت، وقتي در ايران اتفاق مي افتد نام آن را دفاع از انقلاب اسلامي و ارزش هاي الهي و مبارزه با مزدوران بيگانه مي گذارند.
توجه به همين شباهت ها کافيست تا آنها که هنوز به رنگ و لعاب ديني سياست هاي "دولت ولايت" نسبت به آزادي هاي سياسي و مطبوعاتي ، گمان "دين باوري" مي برند دريابند که ريشه ي اين "آزادي زدايي" را بايد در جايي غير از مباني ديني جست و جو کرد؛ زيرا تکليف خداوند با "فطرت انسان" و تکليف فطرت انسان با آزادي، روشن تر از آن است که نيازمند تفسير مفسران رسمي دين باشد.
اين گزارش نشان مي دهد که ديکتاتورها در همه جاي جهان شبيه هم اند حتي اگر در قاب ها و نقاب هاي الهي و اسلامي جا بگيرند.
پائولو کوئليو در يکي از يادداشت هاي خود از روحانياني مي گويد که "پس از هزار سال فهميدند که بايد بگذارند عيسي هم در کليسا نقشي داشته باشد"...آن روز هنوز در ايران فرا نرسيده است!
منبع : روزنامه اینترنتی "روز" (روزآنلاین)
