مهلت جدید برای جمهوری اسلامی

ديپلمات هاي اروپايي اعلام كردند:
اول ماه اكتبر، مهلت جديد 1+5 به جمهوري اسلامي
منبع : "" اخبار روز ""

ديپلمات هاي اروپايي اعلام كردند كه غرب خواهان نتيجه گيري روي مناقشه هسته اي با ايران تا آغاز ماه اكتبر است.
به گزارش خبرگزاري "مهر"(وابسته به سازمان تبليغات اسلامي جمهوري اسلامي) به نقل از رويترز، كشورهاي چين، انگليس، فرانسه، روسيه و آلمان در ميهماني سه شنبه شب در نيويورك كه به ميزباني كاندوليزا رايس وزير امورخارجه آمريكا برگزار شد، موافقت كردند كه به خاوير سولانا مسئول سياست خارجي اتحاديه اروپا زمان بيشتري در تلاش براي رسيدن به يك راه حل ديپلماتيك با تهران بدهند كه اين اقدام قبل از سرگيري تلاشها در شوراي امنيت سازمان ملل براي اعمال تحريم عليه ايران مي باشد.
فيليپ دوست بلازي وزير امور خارجه فرانسه در جمع خبرنگاران اظهار داشت: "ما منتطر يك پاسخ سريع از جانب حكومت ايران هستيم". وي افزود: "فرانسه يك "تعليق دوجنبه اي" را مطرح كرده است كه طبق آن غرب تلاشهاي خود را براي اعمال تحريم عليه ايران در شوراي امنيت سازمان ملل، درصورت تعليق غني سازي در ايران متوقف مي كند، اما رايس در اين زمينه اظهار داشت كه ايران بايد پيش از آغاز مذاكرات، برنامه هسته اي(غني سازي) خود را معلق كند.
يك ديپلمات ارشد فرانسوي كه خواست نامش فاش نشود، دراين باره   اظهار داشت: "ايران بايد تا آغاز ماه اكتبر با تعليق غني سازي اورانيوم موافقت كند". يك ديپلمات اروپايي ديگر نيز اعلام نمود كه واشنگتن از حكومت ايران مي خواهد تا اول ماه اكتبر اقدام كند. وي افزود: "برخي كشورهاي ديگر آماده هستند، انعطاف بيشتري از خود نشان دهند، اما ضرب الاجل در كل همين است".
نيكلاس برنز معاون وزير امور خارجه آمريكا در اظهارات سه شنبه شب خود پس از نشست وزراي خارجه 1+5 و ايتاليا در نيويورك اشاره اي به مدت زماني كه واشنگتن منتظر نتيجه مذاكرات سولانا و لاريجاني خواهد بود، نكرد. اما مقامات آمريكايي در اين باره خاطرنشان كردند كه غرب يك ضرب الاجل سري را تعيين كرده و كاندوليزا رايس در اين باره خاطرنشان كرد: "زمان زيادي باقي نمانده است".  
مارگارت بكت وزير امور خارجه انگليس نيز در جمع خبرنگاران اظهارداشت: "ما به سولانا دستور داده ايم كه براي غلبه بر مشكلات لجستيكي كه جمهوري اسلامي را به ستوده آورده است به هر كجا و در هر زمان مي خواهد برود و هيچ محدوديتي براي وي قرار نداده ايم".
يك مقام ايراني در تهران اعلام كرد كه سولانا و لاريجاني روزگذشته در يك تماس تلفني، تصميم گرفتند كه هفته آينده در يك پايتخت اروپايي كه هنوز نام آن فاش نشده است، ديدار كنند.
يك ديپلمات اروپايي خاطرنشان كرد كه گروه 1+5 همچنان در حال گفتگو درباره ترتيب رويدادهايي هستند تا با قراردادن يك راه آبرومندانه در پيش روي جمهوري اسلامي سبب شوند بر سر ميز بازگردد.  
بنابر اين گزارش، يك احتمال اين است كه سولانا كه احتمالا توسط مقامات ارشد تمامي قدرتهاي غربي به جز آمريكا همراهي خواهد شد، دو نشست با لاريجاني برگزار كند و اين مذاكرات با اعلام برنامه هاي دولت ايران براي تعليق غني سازي و اعلام برنامه هاي غرب براي توقف تلاشهاي خود براي اعمال تحريم عليه حكومت ايران، به پايان رسد.
بنا براين گزارش، دراين هنگام، آژانس بين المللي انرژي اتمي به راست آزمايي تعليق خواهد پرداخت و مذاكرات رسمي با رايس كه نشان از تماس ها در سطع عالي بين ايران و آمريكا طي سالهاي گذشته دارد، آغاز خواهد شد.
 
در هيمن حال جرج بوش، رئيس جمهور آمريكا با اشاره به اينكه نبايد به حكومت ايران اجازه داد كه مذاكرات هسته اي را پيش از حد طولاني كند، گفته است: زمان در برخورد با فعاليتهاي هسته اي تهران بسيار حياتي شده و حفظ فشار كشورهاي غربي بر روي تهران براي تعليق فعاليتهاي هسته اي بسيار ضروري است.
به گزارش خبرگزاري رويترز، رئيس جمهور آمريكا كه با شبكه خبري سي.ان.ان آمريكا مصاحبه ميكرد با ابراز نگراني از اينكه رژيم ايران تعمداً مذاكرات را طولاني ميكند و قصد خريد زمان دارد، گفته است: به نظر مي رسد يك سياست هوشمندانه قصد طولاني كردن مذاكرات را دارد. 

مقاله ای از آقای طلایی

مذاكره: شروع يك پايان؟
فربد طلايي
منبع : روزآنلاين

بسياري از كارشناسان و فعالان سياسي معتقدند براي حل موضوع انرژي هسته اي ايران، مذاكره مستقيم و بدون واسطه ايران و آمريكا امري الزامي است. بدون ترديد مذاكره در قالب يك امر ديپلماتيك، بهترين نوع رفع مشكلات و خردمندانه ترين رفتار سياسي در دنياي متمدن است. ابتدا بايد روشن كرد در صورت احتمال يك گفتگوي مستقيم، كدام موضوع محور اصلي مذاكره قرار خواهد گرفت:

1- فعاليتهاي هسته اي ايران.
2- توقف حمايت ايران از حماس، حزب الله، جهاد اسلامي و در نهايت به رسميت شناختن دولت و كشور اسرائيل.
3- عدم دخالت در امور داخلي عراق و به خطر نينداختن امنيت نيروهاي ائتلاف.

برخي از تحليل گران سياسي خاورميانه، در طبقه بندي سه موضوع اصلي مورد مذاكره، دچار اختلاف نظر هستند: عدهّ اي معتقدند فعاليت هاي اتمي ايران در اولويت است و عده اي ديگر بر اين باورند كه هر سه اين موضوعات به يك اندازه حائز اهميتند و در مذاكرات آتي مطرح خواهند بود و بدون طرح و بررسي دقيق هر سه اين شاخصه ها، نتيجه اي حاصل نخواهد شد.
مذاكرات ايران و اروپا هم بدون در نظر گرفتن ماهيت اصلي منافع استراتژيك حكومت ايران هرگز به نتيجه نخواهد رسيد؛ و وقتي موضوع ماهيت استراتژيك حكومت مطرح مي شود، اساسا اروپا به تنهايي امكان پاسخگويي به آن را ندارد و حضور آمريكا به عنوان طرف اصلي مذاكره، الزامي تر مي شود و مشكل اصلي از اينجا هويدا مي گردد.

پيشنهاد مذاكره با آمريكا براي كسب منافع استراتژيك، جدا از اينكه اين منافع، براي مردم يا حكومت ايران يا حتي بخش خاصّي از حكومت ايران، داراي اهميت ويژه اي باشد؛ امروز توسط دولت اصولگراي ايران انجام مي شود و اين دولت مجري حصول اين منافع خواهد بود.

غربي ها در تفكيك و تفهيم منافع استراتژيك حاكمان ايران، كمتر از خود نبوغ نشان داده اند؛ در حاليكه مفهوم منافع استراتژيك حكومت ايران، ريشه عميق در سه موضوع اصلي كه در ابتدا مطرح شد، دارد.
حكومت ايران به عنوان يك حكومت ايدئولوژيك، كه بر پايه احساسات توده هاي مردم محروم و در راستاي شعارهاي استراتژيك رهبر سياسي- مذهبي خود آيت الله خميني، بنا شده است، بدون ادعاي حمايت ازهمان توده ها و مردم فلسطين و لبنان و دشمني مستقيم با اسرائيل، ماهيتي كاملا متفاوت در جهان سياسي امروز پيدا خواهد كرد.
همان طور كه دشمني با حكومت آمريكا و اصرار در تغيير سياستهاي اصلي آمريكا در خاورميانه، يكي ديگر از شاخصه هاي شخصيتي حكومت ايران محسوب مي شود. ايران امروز براي كسب مقام رهبري مخالفت با آمريكا، در يك مسابقه سياسي جدي، حضوري تمام عيار دارد و در نزد مسلمانان اصولگرا داراي اعتباري ويژه است.

مشخصا محمود احمدي نژاد در كمتر از يك سال، به چهره شناخته شده اي در جهان اسلام بدل شده است. تاكيد بر فهم بالاي توده هاي محروم، يك استراتژي تعريف شده از طرف آيت الله خميني بوده و رهبري فعلي ايران، شديدا اين وديعه را ارزش نهاده است. در واقع دولت اصولگراي فعلي به شدت در صدد حفظ شخصيت مذهبي خود در جهان اسلام و به دنبال كسب اعتبار كافي جهت اثبات ادعاي رهبري آن است. غرب در تمام بيست و هفت سال گذشته، از فهم اين رويكرد رهبران و پايوران انقلاب ايران عاجز بوده است.
به نظر مي رسد، گفتگو با آمريكا محقق نخواهد بود؛ مگر با مذاكرات كافي براي تعيين موضوعات مذاكره اصلي. به عبارت ديگر بايد به حد كافي مذاكره نمود تا مشخص شود چه چيزي در نهايت روي ميز مذاكره مي رود.
كاري كه به نظر مي رسد اروپايي ها در صدد انجام آن بر آمده و موضوع هسته اي را هم در اولويت قرار داده اند. اما از سوي ديگر واقعيت آن است اجراي هرگونه مذاكره مستقيم با آمريكا، براي دولت اصولگراي فعلي ايران يك باخت استراتژيك خواهد بود. با اين مذاكره آمريكا بدون اينكه امتياز قابل توجهي بدهد، صاحب بزرگترين امتياز خواهد شد كه همانا شكست چهره اصولگرايان اسلامي ايران در نزد جهانيان و البته مسلمانان افراطي خواهد بود. تصوير يك ايران بدون قدرت در مناقشات اعراب و  اسرائيل، ايراني بدون قدرت در حوزه عراق و نهايتا ايراني تمام و كمال در كنترل آژانس بين المللي انرژي اتمي به رهبري غرب؛ بدون ترديد براي رهبران سياسي ايران مساوي است با : انتهاي راه رهبري جامعه اسلامي شيعيان جهان و نفوذ و كنترل بر توده هاي محروم داخل كشور.

اصولا مذاكره وقتي آغاز مي شود كه هر دو طرف مناقشه، به يك خرد جمعي در ميان اردوگاه خود رسيده باشند. در مورد آمريكا به نظر مي رسد اين امر در حال شكل گيري است و به سرعت به مراحل اجرايي تر خود مي رسند. اما در مورد ايران، كار بسيار پيچيده تر خواهد بود. ايران داراي دو ديدگاه سياسي غالب در حكومت است: دو محور اصلي با شاخصه هاي متفاوت راهبردي. اصولگرايان وفادار به ديدگاههاي سنتي سياست خارجي جمهوري اسلامي و اصلاح طلبان مذهبي كه به تعامل به دنياي خارج از ايران تمايل بيشتري دارند.
اگر چه هر واكنش سياسي كه اصلاح طلبان مذكور در خصوص نزديكي بيشتر با غرب از خود نشان دادند، مشخصا از طرف اصول گرايان تقبيح و نهايتا تعبير به خيانت شد. سكوت و احتياط اين جريان دوم، نتيجه رفتار هماهنگ و منسجم و بعضا آميخته با خشونت جريان اول است. اما امروز عدم حضور دگر انديشان مذهبي در جريان سياست گذاري كلان كشور، عملا فضاي مناسبي فراهم كرده تا اصولگرايان امكان دستيابي به اهداف استراتژيك خود را در حوزه عمل مورد بررسي و تحليل قرار دهند. بررسي اجمالي از اردوگاه غرب هم نشان مي دهد وضعيت اقتصادي اروپا به همراه رقابت جدي حاكم در جهان در كسب ذخاير ارزان انرژي خاورميانه و البته اشتهاي سيري ناپذير چين و نگراني امنيتي روسيه از حضور آمريكا در آسياي مركزي و خاورميانه، همگي دست به دست هم داده و شرايط مناسب تري را براي رهبران ايران در حوزه تصميم گيري فراهم آورده است. اشتباهات آمريكا در عراق و نهايتا عدم كنترل امنيتي بر فعاليتهاي تروريستي نيز فضاي بازي سياسي ايران را، وسيع تر كرده است. از سوي دگر، حمله تلافي جويانه اسرائيل به لبنان آنقدر قوي و ويران كننده بود كه ايران ظرف يازده روز يكي از قوي ترين كارتهاي خود [حزب الله] را سوزاند و امكان استفاده مجدد اين بازيگر مهم را براي مدت طولاني از دست داد. حماس نيز در دست عقلگرايان فلسطيني به يك حزب سياسي تبديل شده و جهاد اسلامي ضعيف تر آن است كه بتواند معادلات كلان سياسي منطقه را تحت الشعاع قرار دهد.

اما عراق همچنان جاي بازي دارد و آمريكاييها خود را بسيار ضربه پذير تر از آنكه تصور مي رفت، نشان دادند. بعد از همه اينها، بايد به شانس هاي ديگر ايران هم پرداخت. اداره حكومتهاي دموكراتيك، بسيار سخت تر از حكومتهاي غير دموكراتيك است. چرا كه وجود احزاب مخالف و امكان دسترسي تمام و كمال به مناسبات سياسي حزب در قدرت و تقسيم منصفانه ابزار كنترل قدرت، امكان مانورهاي سياسي و احيانا تصميم گيريهاي خودسرانه مبتني بر آراي شخصي را به حداقل ميرساند و خرد جمعي مباني راهبردي را مشخص ميكند.
در مقابل، حكومتهاي غير دموكراتيك دغدغه پاسخگويي به هيچ كس را ندارند و ابزارهاي كنترل قدرت در دست خود قدرت محفوظ مي ماند. به همين دليل است كه فقدان احزاب مستقل و مطبوعات غير حكومتي، كار اداره حكومت را بسيار راحت مي نمايد. يكي ديگر از شانس هايي كه حكومت ايران از آن بهره مي جويد، موضوع زمان در نزد سياست مداران انگلستان و آمريكا است. هر دوي اين كشورها سالهاي پاياني دوره رهبران خود را مي گذرانند و بدون ترديد استفاده از اهرم نظامي، بر عليه ايران را ترجيح نخواهند داد. تاثيرات منفي جنگ عراق در اذهان عمومي جهانيان نيز همچنان قوي و رو به افزايش است و اين امر، مانع از هرگونه توجه عمومي نسبت به آماده سازي رواني براي جنگي ديگر خواهد بود. در مجموع وضعيت كلي نشان مي دهد رهبر اصولگراي ايران به همراه دولت اصولگرايش، در خوش شانس ترين روزهاي سياسي خود به سر مي برد. ضمن آنكه نقش ضعيف و پراكندگي نيروهاي اپوزيسيون و فشار اقتصادي عظيم بر روي مردم ايران هم امكان هر گونه مخالفت جدي و برنامه ريزي شده را به صفر رسانده است.

حضورقابل ملاحظه نظاميان در ساختار اجرايي اداره حكومت، خود نشان از پيش بيني هاي امنيتي براي كنترل هر گونه پيش آمده در داخل كشور مي باشد. در چنين شرايطي عملا هيچ نيروي داخلي و يا خارجي وجود ندارد تا روند پر انگيزه رهبران اصولگراي اسلامي را براي رسيدن به اهداف خود متوقف كند. در اين شرايط، مي توان نتيجه گيري كرد كه آمريكا بدون مذاكره مستقيم با ايران، بازنده اين مناقشه خواهد بود و اگر موفق شود دولت اصولگراي ايران را به پاي ميز مذاكره ببرد، بدون هرگونه اجباري براي دادن امتيازي ويژه مي تواند برنده نهايي مذاكره باشد. اگر چه به نظر مي رسد مذاكره ايران و آمريكا، شروع يك پايان براي يكي از طرفين مذاكره خواهد بود.

نوشته آقای نبوی

شرق وحشی و غرب وحشی

 

ابراهیم نبوی
[e-mail]

۳۰ شهریور ۱۳۸۵

می خواستم طنز بنویسم، می خواستم چند جوک بامزه را هم به طنزهایم اضافه کنم. می خواستم هزارتا کار مهم و جالب کنم، اما خواندن چند خبر در روزهای اخیر باعث شد که امروز هر کاری کنم نشود طنز بنویسم. نمی دانم آیا این نوشته طنز است یا نه، می دانم که... شما چه فکر می کنید؟ من فکر می کنم ما باید گفتگو را یاد بگیریم. حتما شما هم مثل من فکر می کنید که ما ایرانی ها گفتگو کردن را بلدیم، اما من با نظر شما مخالفم. می دانم که دوست داشتید من پیش شما باشم تا یک چاقو از جیب تان بیرون بکشید و اختلاف مان را حل کنیم! اما خوشبختانه من پیش شما نیستم و می توانیم به شکلی دیگر اختلاف مان را حل کنیم. من نمی دانم چرا ما ایرانی ها وقتی با هم اختلاف داریم، فورا چاقو می کشیم و یک بخشی از بدن مخالف مان را قطع می کنیم؟ چرا به جای این کار از راههای دیگر استفاده نمی کنیم؟ به چند روش حل اختلاف در کشور دقت کنید.

چگونه اختلاف مان را در بازی فوتبال حل کنیم؟
بنا به گزارش انتخاب، در جریان فوتبال در شهرری در اعتراض به رفتار داور، میان طرفداران دو تیم درگیری با چاقو رخ داد و یک نفر به قتل رسید. در پی کشته شدن این مقتول بینوا بخشی از اختلاف میان دو گروه حل شد.

چگونه اختلافات خانوادگی را حل کنیم؟
البته طلاق کاری زشت است، اما هر چه باشد از قتل بهتر است، همانطور که هاشمی در هر حال از احمدی نژاد بهتر است. اما ظاهرا ما حتی با جداشدن از همدیگر هم نمی توانیم مشکل مان را حل کنیم. بنا به گزارش انتخاب در روز 26 شهریور، در جریان درگیری میان زن و شوهری که می خواستند از هم طلاق بگیرند، در دفترخانه طلاق، مرد چاقو کشید و زن مجروح شد و به بیمارستان منتقل گشت.

چگونه اختلاف مان را در مورد قیمت کالاها حل کنیم؟
در همین هفته گذشته، در جریان خرید میان یک فروشنده گران فروش و یک خریدار عدالتجوی خشن، درگیری رخ داد و خریدار با چاقو فروشنده را زخمی کرد و به بیمارستان فرستاد.

به جای کشتن یکدیگر از هم شکایت کنیم!
یکی از شیوه های حل اختلاف، این است که مثل آدم از همدیگر شکایت کنیم. این راه صدها سال است که برای حل اختلاف انجام می شود. در همین هفته گذشته در مشهد، در نزاعی که در مقابل دادگستری رخ داد، مردی گوش یکی از کسانی را که با او اختلاف داشت برید و سه نفر با میله آهنی کشته شدند. در زمان حادثه دادگاه مشغول رسیدگی به اختلاف مورد نظر بود. در ادبیات فارسی یک اصطلاح وجود دارد که می گوئیم« اگر فلان کار را بکنی گوشت را می برم و می گذارم کف دستت.»

چگونه در جشن عروسی اختلاف مان را حل کنیم؟
یکی از راههای حل اختلاف در میان خانواده ها در ایران قدیم این بود که خانواده هایی که با هم اختلاف داشتند، با هم ازدواج می کردند و از این طریق اختلاف شان حل می شد و به خوبی و خوشی تا اختلاف بعدی با هم زندگی می کردند. در همین هفته گذشته، در یک مراسم عروسی در شیراز درگیری میان دو خانواده که با هم مخالف بودند و در حال ازدواج با هم بودند، رخ داد و دو نفر با چاقو مجروح شدند.

چگونه اختلاف مان را با نوزاد 25 روزه حل کنیم؟
چرا ما به کسی که بد است می گوئیم « پدر سگ»؟ و چرا به کسی که رفتار خشن می کند می گوییم «حیوان»؟ و چرا به کسی که رفتار بد می کند می گوئیم « الاغ» یا « گاو»؟ کدام حیوان و کدام الاغ و گاو و سگی چنین رفتاری می کند که ما می کنیم؟ در شهر اراک، پدری که مطمئنا پدر بوده است، نوزاد 25 روزه خود را بر اثر ضرب و شتم کشت.

اختلاف در مورد شرافت
حفظ شرافت نیز از موارد مورد اختلاف است. در هفته گذشته در تهران دختری برای حفظ شرافتش از بالای طبقه چهارم پائین پرید و به قتل رسید. مشکل کاملا حل شد. دیگر دختری وجود ندارد که بی آبرو بشود.

چگونه از مرگ نجات پیدا کنیم؟
اما همیشه مشکل این نیست که اختلاف مان را حل کنیم، گاهی اوقات ما برای حل اختلاف مخالف مان را می کشیم، و آنها هم برای حل اختلاف ما را می کشند، اما در همین روز گذشته یک اختلاف مهم در ایران حل شد. سینا که در جریان خرید حشیش در تهران با سیروس درگیر شده بود، برای حل اختلافش با وی او را کشت و قرار بود دیروز اعدام شود. وی پای چوبه دارو در جریان اعدام از قاضی خواست که برای آخرین بار نی بزند، قاضی هم رضایت داد. قاتل مذکور چنان نی محزونی نواخت که خانواده شاکی به گریه افتادند و رضایت دادند و این قاتل از مرگ نجات یافت.

نتیجه گیری اخلاقی: به نظر شما آیا گفتگوی تمدنها برای حل مشکل میان تمدن بزرگ و صلح دوست ایرانی و جهان غرب وحشی وحشی وحشی راه مناسبی است؟ آیا این جمله بندی من درست بود؟

 

درود

من آمدم.